Мақолалар

Аёл – халқимизнинг тожи, борлигимизнинг ойнаси, миллатимизнинг тарбиячисидир.

Аёл – халқимизнинг тожи, борлигимизнинг ойнаси, миллатимизнинг тарбиячисидир. Чунки биз аёллар келажагимиз ниҳоллари униб ўсишига тарбия топишига сабабчи буламиз. Дарҳақиқат динимизда ҳар инсоннинг хоҳ эркак булсин, хоҳ аёл бўлсин жамиятимизда ўзига яраша ўрни ва албатта ҳурмати бор.

 

Чақимчи жаннатга кирмайди!

Ахлоқ инсонни тавсифловчи энг ажойиб нарсалардан биридир. У барча вазиятларда бир хил суратда намоён бўладиган, инсоннинг ички қиёфаси ва табиатидир. Мусулмон олимлар ахлоқни шахснинг муомаласидаги хатти-ҳаракатларини тартибга солувчи тамойиллар, қадриятлар ва келишилган меъёрлар йиғиндиси деб таърифлаган. У жамиятдаги ҳамжиҳатлик ришталарини сақлаб қолиш учун шахснинг бошқалар билан муносабатини тартибга солади. Ахлоқсизлик бўлса, нафақат якка шахснинг ҳаётини барбод қилади, балки жамият аъзоларига таъсир қилади. Ижтимоий бирликни бузадиган шундай иллатлардан бири чақимчиликдир.

 

Худкуш террорчилар: улар кимлар?

Террорнинг замонавий тарихига назар ташласак, ўзини ўзи ўлдириш, яъни худкушлик янги ҳодиса бўлиб, у 80 йилларда Ливанда пайдо бўлди ва у ердан бутун дунёга тарқалди.

Аммо фақат диний ақидапараст оқимларгина одамларни худкушликка ундайди, деб ўйламаслик керак, марксист миллатчилар ҳам бу тактикадан фойдаланганлар. Улар, биринчи навбатда, мустамлакачи давлатлар томонидан босиб олинган бошқа мамлакатларда тўпалон чиқариб, ўша ердаги муаммоларга ўз эътиборларини қаратганлар. Кейинчалик марксистлар ўз фаолиятларини катта шаҳарларга кўчиришди. Кенг инфратузилмага эга замонавий пойтахтлар кичик харажат эвазига катта ваҳима ва вайронагарчилик учун осон нишонга айланди.

 

Эрининг рухсатисиз у истамаган жойларга бормаслик бахтли ҳаёт омилидир

Пайғамбаримиз Муҳаммад (САВ): “Ким Аллоҳга ва охират кунига имон келтирган бўлса, қўшнисига озор бермасин ва аёлларга доимо яхшилик қилинг! Чунки улар қовурғадан яратилгандирлар. Албатта, қовурғанинг энг эгри жойи юқори қисмидир. Агар уни тўғирлайман деб уринсанг, синдирасан. Агар уни тек қўйсанг, эгрилигича қолур. Бас, аёлларга доимо яхшилик қилинг”, дедилар.

 

Биласизми?

Масжидул-Ҳаром (Макка) ҳудудида биринчи ўрнашган одам аёл киши бўлган. У Ҳожар онамиздир!

Росулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва салламга биринчи бўлиб иймон келтирган ҳам аёл киши эди. У Хадича онамиздир!

Аллоҳнинг йўлида биринчи бўлиб аёл кишининг қони тўкилган. У Аммор ибн Ёсирнинг онаси Сумайя розияллоҳу анҳо эди.

Аллоҳ субҳанаҳу ва таъоло Қуръонда асосий ҳукмлари аёлларга бағишланган ва уларнинг номи билан аталган "Нисо" ("Аёллар") сурасини нозил қилди. Бу сура узунлиги бўйича Қуръонда учинчи ўринда туради.

 

ШОМ намозининг кайфияти ва одоблари

Қозилардан бири бир ёш йигитни масжидда зуҳд ҳақида гапираётганини эшитибди ва шогирдларига:
"Қани бу йигитни олдига бориб савол сўрайликчи, агар бизга жавоб бeра олса у билан бирга ўтирамиз", дeди.
Сўнгра улар масжидга кириб:

 

Аёл эркакга Аллоҳнинг омонати этиб берилгандир!

Аёл киши рўзғорига харажат  қилишга мажбур эмас. Бу тўлиғича эрнинг вазифаси . Эр хотиннинг мулкига дахл қилмасдан маҳр беради, тўй қилад, уй – жой билан таъминлайди, хотин бола – чақасини парвариш қилади. Бу холат аёл учун молиявий имтиёздир. Агар ҳамроҳ бўладиган маҳрами бўлмаса , аёлларга ҳаж фарз бўлмайди.

 

Фарзанд тарбияси – нозик масала

Фарзандларнинг гўзал ахлоқли ва чиройли тарбияли бўлишида ҳар бир ота-она фарзанди ҳақига қиладиган яхши дуолари катта аҳамиятга эга. Чунки ота-онанинг фарзанди ҳақига қилган дуоси мустажобдир. Абу Ҳурайрадан (розияллоҳу анҳу) ривоят қилинган ҳадисда Пайғамбаримиз (соллаллоҳу алайҳи ва саллам): “Уч кишининги дуоси қабулдир: отанинг фарзандига қилган дуоси, мазлумнинг дуоси ва мусофирнинг дуоси”, деганлар. Шундай экан, ота-она бундай неъмат ва имкониятдан унумли фойдаланиши ва фарзандларининг солиҳ ва комил инсон бўлиб вояга етишини Аллоҳдан сўраши лозим. Шу билан бир қаторда ота-она фарзанди ҳақига ёмон дуо қилиб қўйишдан эхтиёт бўлиш керак.

 

Ватанга хиёнат жазосиз қолмас (Ривоят)

Ўтмишда ўта золимлиги билан ном чиқарган бир қароқчи яшаган экан. У бутун умрини қароқчилик, талончилик билан ўтқазиб, ўткинчи карвонларни йўлини тўсиб, мол-мулкини талон-тарож қилар экан. Бир куни катта карвонни йўлини тўсибди. Карвоннинг эгаси кекса бир донишманд шайх эди. Қароқчи карвондаги молларни зулм ва зўрлик билан тортиб олаётганини кўрган донишманд шайхга қараб: “Эҳ, сени ҳолингга вой бўлсин!!! Наҳотки онанг сени золимлик ва қароқчилик билан кун кечиришинг ва дўзах оташида куйиб ёнишинг учун дунёга келтирган бўлса. Бу ишларинг улкан гуноҳ эканлигини билмайсанми?” деди. Донишманднинг бу сўзлари қароқчига қаттиқ таъсир қилди ва ўзини шайхнинг оёғи остига ташлади. Айтдики: «Мени гуноҳларимни Аллоҳ кечирармикан, бутун ҳаётимни қароқчилик қилиб кўплаб инсонларга зулм ўтказганман», деди.

 

Мазҳаблар бирдамлик рамзи

Маълумки, Ислом оламининг аҳли сунна тоифаси ичида тўртта фиқҳий мазҳаб бўлиб, улар Ҳанафий, Моликий, Шофеъий ва Ҳанбалий мазҳабларидир. Агар ислом тарихига назар ташланса, бу мазҳабларнинг келиб чиқишидан олдин ҳам турли мазҳаб ва йўналишлар бўлган. Лекин у мазҳаблар муайян шахс номи билан эмас, балки шаҳар ва минтақа аҳолиси номи билан аталган. Масалан, Мадиналиклар мазҳаби, Маккаликлар мазҳаби ва ҳоказо. Имом Молик раҳматуллоҳи алайҳ ўзларининг машҳур “Муватто” (оммабоп) китобларини ёзилиш тарихини зикр қилганларида шундай деган эдилар: Халифа Абу Жаъфар ал-Мансур билан ҳажда учрашиб қолдик, шунда у менга: “Мен билан сиздан бошқа олим қолмади, мен сиёсат билан машғулман.

 

Бугунги кундаги экстремистик  оқимларининг «Жиҳод» деб номлаётганлари  одамларни  зўравонлик, ваҳшийликларга бошловчи   фитнадир.

Афсуски, бугунги кунда қора кучлар томонидан Яқин Шарқ минтақасида, қўшни Афғонистонда содир этилаётган қонли тўқнашувлар уюштирилиб, сиёсий ва иқтисодий танглик келтириб чиқарилмоқда. Мазкур ҳудудларда гўёки ҳақиқий “исломий давлат” қуриш шиори остида очиқдан-очиқ зўравонлик, ваҳшийликларга қўл ураётган турли гуруҳ ва жамоалар кўпайиб кетди.

Таассуфки, Ислом динини ниқоб қилиб олган мутаассиб шахслар ижтимоий тармоқларнинг ўзбек контентида Ироқ ва Сурия каби мамлакатларда террорчилик ҳаракатлари олиб бораётган жангариларни қўллаб-қувватлашга тарғиб қилмоқда.

 

Ватанга муҳаббатли бўлайлик чунки инсонга берилган энг бебаҳо неъматлардан бири – ўз Ватанида яшашдир!

Маълумки, инсонга берилган энг бебаҳо неъматлардан бири – ўз Ватанида яшашдир. Чунки Ватан – унинг киндик қони тўкилган, беғубор гўдаклик чоғлари ўтган, илк қадамларини қўйган, ёшлик, кексалик даврларини сурадиган, хотиралари муҳрланган, ота-боболарининг юрти, фарзанду набиралари улғаядиган заминдир. Шунинг учун ҳар бир инсон Ватанни севиши ва унга муҳаббат қўйиши, яъни ватанпарвар бўлиши лозимдир. Ватанпарварлик ота-боболардан қолган заминни севиш, халқнинг урф-одатларини, қадриятларини асраш ва ривожлантириш, ўз она ватанини душманлардан, ёт-ғоялардан ҳимоя қилиш, унинг озодлиги ва мустақиллиги учун жонини ҳам аямасликни англатади.

 
 
 
Ўқиш учун ушбу тугмани босинг