Таълим-тарбия

ФАРЗАНД ТАРБИЯСИ МАСЪУЛИЯТИ

             Фарзанд Аллоҳ таолонинг бандаларига берган улкан неъматларидан биридир, бу неъматни шукрини адо қилиш ҳар биримизнинг зиммамиздаги энг асосий бурчларимиздан бири ҳисобланади. Уни  асраб–авайлаб, чиройли тарбиялаб камолга етказиш эса бу неъматнинг олий шукронасидир.

 

Ижтимоий-ахлоқий тарбияда ҳадисларнинг аҳамияти

Аллоҳ таолонинг инсониятга ато этган энг буюк инъоми, бу Муҳаммад алайҳиссаломни пайғамбар қилиб юбориш билан башариятни жаҳолатдан маърифатга, залолатдан ҳидоят сари олиб борадиган йўлларни очиқ ва равшан кўрсатиб берганлигидир. Дарҳақиқат, Пайғамбаримиз Муҳаммад саллоллоҳу алайҳи ва саллам инсоний фазилатлар борасида инсоният учун юксак бир намунани тақдим қилдилар. У зотнинг сийратлари, хулқлари асрлар оша аҳли иймонга ўрнак ва дастурул амал бўлиб келмоқда. Ҳатто, Яратган зот Аллоҳ таоло Пайғамбаримиз саллоллоҳу алайҳи ва саллам (соллаллоҳу алайҳи васаллам)ни Ўзининг энг маҳбуб бандаси ва улуғ хулқ соҳиби эканликларини бизларга маълум қилиб: “Албатта, Сиз буюк хулқ узрадирсиз!” (Қалам, 4) дея у зот барокоти, ахлоқи тарбиялари билан бутун инсоният учун намуна бўладиган даражада эканлигини билдирди.

 

КИТОБ ВА ИЛМГА МУҲАББАТ ҚЎЙИШНИНГ ФАЗЛИ

Муҳтарам юртбошимиз Шавкат Мирзиёевнинг “Китоб мутолааси ва китобхонлик маданиятини оширишга қаратилган фармойиши”нинг қабул қилиниши жамиятимизда илмнинг аҳамиятини оширишга қаратилган юксак одим бўлди. 

 

ТЎҒРИ ЙЎЛДАН АДАШМАЙЛИК

Бутун  оламга довруғи таралган мустақил ҳур диёрда, ҳар бир қаричи барокотли, олтинга тенг заминда тинчлиги, осойишталиги барқарор юртда умр гузаронлик  қилиш бахтини муяссар этган меҳрибон Роббимизга  чексиз шукроналаримиз бўлсин.

 

ОДОБ – ЁШЛАР КЎРКИ ВА БАХТЛИ КЕЛАЖАК АСОСИДИР

Ислом динида ёшлар тарбиясига алоҳида эътибор берилган. Шунинг учун ҳам ёшлар тарбиясини қачондан бошлаш керак деган саволга оила қуришдан олдин, яъни онасини (ёки отасини) танлашдан аввал деб жавоб берилади. Муқаддас динимизда фарзанд ҳали дунёга келмай туриб, унинг кимлар орқали дунёга келиши мумкинлигига эътибор берилади. Бўлғуси она ёки ота туғилажак фарзанд тарбиясининг зоҳирий асосчиларидир. Чунки фарзанд туғилганида унинг табиати соф ҳолда туғилади ва қайси муҳитда тарбия кўриб, ўсиб ўлғайса, ўша муҳитдан таъсирланади. Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам: “Ҳар бир туғилган гўдак Ислом фитратида (яъни соф табиатда) туғилади. Ота-онаси уни ё яҳудий ёки насроний ёки мажусий қилади”, – деб марҳамат қилганлар.

 

ИЛМ

Киши хору забун бўлғай жаҳолат номли зиллатдан,

Агар роҳи илмдин ўзгадур “вой” ҳарфи иллатдан.

 

Фарзандларга нисбатан ота – оналарнинг бурчлари

Ота-она учун фарзанд Аллоҳнинг улуғ бир неъматидир.  Аллоҳнинг неъматлари жуда кўп, уни ёзиб, санаб адо қилил мушкулдир. Фарзанд неъмати эса алоҳида бир Аллоҳнинг инъоми десак муболаға бўлмайди. Ота-оналарнинг вазифалари фақат фарзандларнинг дунёга келишига сабабчи бўлиб қолмасдан, уларнинг ақлли, онгли, ҳаёю иболи, жисмоний соғлом, жамиятга, балки бутун инсониятга фойдаси тегадиган инсонлар бўлиб етишишлари учун қайғуришлари лозим. Бунинг учун ҳар бир ота-онанинг  аввало ўзи имон-эътиқодли, илмли бўлиши, ўзини биладиган, ўзлигини танийдиган бўлиши керак.

 

Болаларингиз тарбиясини гўзаллаштиринг

Бугунги ёшларимиз тарбияси ҳақида жуда кўп гапирилади. Чунки тарбия инсон камолоти даврида муҳим ўрин эгаллайди. Кўз қувончи бўладиган фарзанд ўстириш учун ота-она фарзандига эътибор кўрсатиши, нозик ниҳолдек асраб авайлаши, тарбиялаши зарур. Уни барча ёмон иллатлардан ҳимоя қилиб, фақат яхшиликлар ила етаклаши, яхшиликлар билан тарбиялаши керак. Бола ота-она учун бир имтиҳон. Бу синовдан муваффақиятли ўтишнинг бош омили эса болани гўзал ахлоқ эгаси қилиб тарбиялашдир.

 

Бойлигингиз билан ҳаргиз фахрланманг

Барча мавжудотларга ризқ берувчи ёлғиз Аллоҳ Таолонинг ўзидир. Аллоҳ субҳанаҳу ва таъоло инсонларнинг баъзиларига жуда кўп бойлик ато этади, баъзиларини эса фақирликда ўтказади. Баъзилар, нима учун шунақа? дея қалбини тирнаб ўтади. Аслида, улар умумий бир қоидани билиб олишса, кифоя қилади: Аллоҳ субҳанаҳу ва таъоло бир бойга кўп мулк берган бўлса, уни яхши кўрганидан эмас, балки унинг иймонини текшириш учун берган бўлади. Бир кимсани камбагал бўлишини ирода этган бўлса, уни ёмон кўрганидан эмас, балки мана шу ҳолатида ҳам қуллигини унутиб қўймайдими, деган буюк имтихони учун шуни хохлаган бўлади. Бирон бир инсон унутмасинки, бойлик ва фақирлик шу пайтгача инсониятнинг ўлчови бўлиб келмаган, балки бу ҳолатлар синовлар дунёсининг турлича майдонларидир, холос. Кимдир бой бўлиб синалади, кимдир эса фақир бўлиб. Росулуллоҳ соллалоҳу алайҳи васаллам Термизий томонидан ривоят қилинган ҳадиси шарифда дунёнинг қадрини пашшанининг қанотига ҳам тенглаштирмаганлар. “Дунёнинг қадри Аллоҳнинг наздида пашшанинг қанотичалик қадрли бўлганида, кофирга бир томчи сув хам бермай қўярди!”.

 

КАСБУ-ҲУНАР ҚИЛМОҚЛИК ФАЗИЛАТЛАРИ

Соғлом, ишга яроқли инсон касб эгаллаши, меҳнат қилиши керак. Чунки ҳар бир мусулмон киши ўзининг, бола-чақасининг ризқи рўзини ҳалол ва фидойи меҳнатлари билан қилмоғи фарз амаллардан ҳисобланади.

 
 
 
Ўқиш учун ушбу тугмани босинг